niedziela, 12 stycznia 2014

niedziela, 8 grudnia 2013

KOMPUTER

Komputer (z ang. computer od łac. computare - obliczać, dawne nazwy: mózg elektronowy, elektroniczna maszyna cyfrowa, maszyna matematyczna) - urządzenie elektroniczne służące do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego.
Najpopularniejszym obecnie rodzajem komputera jest stacjonarny komputer osobisty (desktop), z tego powodu potocznie traktowany jest jako synonim komputera w ogóle.

KOMPUTER PC

Płyta główna

Płyta główna (ang. mainboard) jest najważniejszym elementem komputera, stanowiącym podstawę jego konstrukcji.

Zadaniem płyty głównej jest umożliwienie komunikacji wszystkim pozostałym modułom (procesor, pamięć operacyjna lub gniazda do zainstalowania tych urządzeń oraz gniazda do zainstalowania dodatkowych płyt zwanych kartami rozszerzającymi (np. PCI), urządzeń składujących (dyski twarde, napędy optyczne itp.) i zasilacza) oraz port szeregowy, port równoległy, USB, złącze klawiatury, złącze myszy).
Kontrolery poszczególnych urządzeń zgrupowane są głównie w dwóch mostkach – północnym i południowym:

Mostek północny, podłączony bezpośrednio do procesora przy pomocy FSB, zawiera kontroler pamięci oraz kontroler szyny graficznej.
W przypadku zintegrowania kontrolera pamięci z procesorem mostek ten może nie występować, wówczas bezpośrednio do procesora podłączany jest przez HyperTransport mostek południowy.
Mostek południowy może zawierać kontrolery: PCI, USB, dźwięku, Ethernetu,
dysków (ATA, SATA) itp. Do niego też zazwyczaj podłączone są dodatkowe zewnętrzne kontrolery (np. IEEE 1394).

Na płycie głównej umieszczony jest także zegar czasu rzeczywistego i BIOS.

Karta graficzna

Jej zadaniem jest przetwarzanie danych podawanych przez komputer do postaci zrozumiałej dla monitora .Liczba wyświetlanych jednocześnie kolorów zależy od możliwości zainstalowanej w komputerze karty graficznej. Naturalnie wraz ze wzrostem liczby kolorów maleje szybkość przetwarzania obrazu. Rozdzielczość obrazu mówi o tym, z ilu punktów (pikseli) się on składa. Jej wartością jest liczba punktów obrazu w linii pomnożona przez liczbę linii. Im wyższa jest ta wartość, tym ostrzejszy obraz możemy uzyskać. Za standard w Windows przyjmuje się rozdzielczość 800/600 punktów. Żaden komputer PC nie nadaje się do pracy bez karty graficznej. Jakość obrazu zależy przede wszystkim od jego częstotliwości odświeżania: im częściej odświeżany jest w czasie jednej sekundy obraz, tym spokojniej jest on postrzegany przez ludzkie oko(nie zauważalne jest migotanie obrazu). Częstotliwość odświeżania obrazu mierzona jest w hercach. Aby otrzymać w pełni stabilny obraz , konieczne jest co najmniej 72-krotne (72 Hz ) odświeżenie obrazu w ciągu każdej sekundy.

Procesory

Procesor (CPU, ang. processor) jest urządzeniem cyfrowym pobierającym dane z pamięci, interpretującym je i wykonującym jako rozkazy.

Ewolucja procesorów

8086 (1978):
» fmax: 8MHz, 0,029 mln tranzystorów
» 16-bitowy
» tylko tryb rzeczywisty
» 16-bitowa szyna danych (lub ośmiobitowa w tańszej wersji "SX" czyli 8088)
» nie posiadał MMU (Memory Management Unit)
» składał się z dwóch jednostek - współpracy z pamięcią czyli kolejki oraz wykonawczą
80286 (1982):
» fmax: 12,5MHz (w chwili wprowadzenia), 0,134 mln tranzystorów
» 16-bitowy
» zwiększona do 24-bitów szyna adresowa
» istotnie usprawniona wydajność; nowe rozkazy
» nowy tryb pracy - chroniony (wspierający wielozadaniowość), adresowanie 16 MB RAM i 1 GB pamięci wirtualnej
80386
80486

Technologie

MMX - rozszerzenie architektury 80386 wykorzystujące rejestry koprocesora dla instrukcji SIMD, stosowany w układach Pentium MMX i późniejszych
SSE, SSE2, SSE3, SSE4 - rozszerzenie MMX
3DNow! - zaproponowane przez AMD rozszerzenie MMX
HT - technologia hiperwątkowości (procesor widziany jako dwie niezależne jednostki logiczne)

Pamięci

RAM (ang. Random Access Memory)
W pamięci RAM przechowywane są aktualnie wykonywane programy i dane dla tych programów, oraz wyniki ich pracy. Zawartość większości pamięci RAM jest tracona w momencie zaniku napięcia zasilania, dlatego wyniki pracy programów muszą być zapisane na jakimś nośniku danych.

RAM - rodzaj pamięci cyfrowej, określany także jako pamięć użytkownika lub pamięć o dostępie swobodnym, oznacza tylko te rodzaje pamięci o bezpośrednim dostępie, które mogą być też zapisywane przez procesor.

W pamięci RAM przechowywane są kody aktualnie wykonywanych programów oraz dane, zawartość większości pamięci RAM jest tracona w momencie zaniku napięcia zasilania.
Jest wykorzystywana jako pamięć operacyjna komputera, pamięć niektórych komponentów, procesorów specjalizowanych komputera (np. kart graficznych, dźwiękowych, itp.).

Odmiany pamięci RAM:

SRAM - statyczna pamięć o dostępie swobodnym, przechowuje dane tak długo, jak długo włączone jest zasilanie, w odróżnieniu od pamięci typu DRAM, która wymaga okresowego odświeżania
DRAM - rodzaj pamięci o dostępie swobodnym stosowanej w komputerach jako pamięć operacyjną, która przechowuje każdy bit danych w oddzielnym kondensatorze, wymaga okresowego odświeżania
DDR
DDR2
DDR3

Moduły (kości) pamięci:

SIMM
DIMM
SPD

ROM (ang. Read-Only Memory)
Pamięć operacyjna zawiera stałe dane potrzebne w pracy urządzenia - np. procedury startowe komputera, czy próbki przebiegu w cyfrowym generatorze funkcyjnym.

Dysk twardy

Dysk twardy (HDD) - urządzenie służące do zapisu i odczytu danych wykorzystujące nośnik magnetyczny. Jest on standardowym elementem komputera PC, na którym przechowuje się np: system operacyjny, gry i programy.

Pojemność dysku twardego

Pojemność dysku twardego jest zależna od jego konstrukcji i wynikającej z tego organizacji zapisu.

Podobnie jak na dyskietce informacja zapisywana jest na ścieżkach ale tutaj jest ich od kilkuset do kilku tysięcy.
Liczba sektorów na ścieżce może wynosić 16, 32, 64, 128.
Kolejny parametr to liczba głowic, która waha się od 2 do 64.

Pojemność dysku obliczamy jako iloczyn:
Liczba ścieżek * liczba głowic * liczba sektorów * 512B

S.M.A.R.T.

S.M.A.R.T. (ang. Self-Monitoring, Analysis and Reporting
Technology) - system monitorowania i powiadamiania o błędach działania twardego dysku.

Technologia ta została zaimplementowana w dyskach ATA-3, późniejszych ATA, ATAPI, IDE oraz SCSI-3, aby zwiększyć bezpieczeństwo składowanych danych. Dzięki niej dysk potrafi ocenić swój stan i jeśli awaria jest wysoce prawdopodobna zaalarmować system operacyjny i użytkownika komputera. System zapewnia skuteczne ostrzeganie o zbliżającej się awarii w około 30 do 40% przypadków.
S.M.A.R.T monitoruje wiele parametrów dysku twardego co pozwala mu na bieżąco oceniać stan urządzenia. Monitorowanie obejmuje m.in.:

liczbę cykli start/stop (Start_Stop_Count)
sumaryczny czas pracy dysku (Power_On_Hours)
temperatura dysku (Temperature_Celsius)
liczbę naprawionych błędów ECC (Hardware_ECC_Recovered)
liczbę błędów transmisji w trybie Ultra DMA (UDMA_CRC_Error_Count)
liczbę błędów operacji seek (Seek_Error_Rate)

Master Boot Record

MBR (ang. Master Boot Record) – główny rekord startowy, czyli umowna struktura zapisana w pierwszym sektorze dysku twardego. Często nazywany też Master Boot Block. Zawiera on program rozruchowy oraz główną tablicę partycji (w przypadku dysku twardego – dyskietki zwykle nie posiadają tablicy partycji). MBR znajduje się na pierwszej ścieżce, w pierwszym cylindrze, w pierwszym sektorze.

MBR ma 512 bajtów długości, z czego pierwsze 446 bajtów zajmuje bootstrap. Druga część MBR – tablica partycji – zawiera 4 struktury opisujące poszczególne partycje podstawowe, każda po 16 bajtów. MBR kończą 2 bajty sygnatury – szesnastkowo 0x55 0xAA, co daje 446 + (4 · 16) + 2 = 512.

Program rozruchowy

Program rozruchowy (ang. boot loader) to program uruchamiany jako pierwszy po wykonaniu początkowego programu BIOS-u (lub EFI). Służy do
załadowania systemu operacyjnego do pamięci operacyjnej. Wiele ma także funkcje menedżera uruchamiania (pozwala wybrać system do uruchomienia).

Nagłówek (segment startowy) programu rozruchowego w komputerach PC może być umieszczony w pierwszym, 446-bajtowym fragmencie sektora MBR dysku twardego. W systemach DOS/Win32 jest tam zapisany program, który ładuje kolejny program rozruchowy z partycji oznaczonej jako aktywna. W systemach uniksowych pliki dodatkowe programu rozruchowego znajdują się zazwyczaj w katalogu lub partycji montowanej w katalogu /boot.

Na straży prawa

1. Definicje:

Prawo autorskie- pojęcie prawnicze oznaczające ogół praw przysługujących autorowi utworu albo normy prawne upoważniające autora do decydowania o użytkowaniu dzieła i czerpaniu z niego korzyści finansowej. Zabrania ono dokonywania bez zgody autora skrótów, przeróbek, przekładów itp., strzeże przed plagiatem.
Utwór- każdy przejaw działalności twórczej mający indywidualny charakter, występujący w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu prezentacji. Każdy utwór tak rozumiany jest chroniony przez prawo od samego początku jego powstania, nawet gdy jest nieukończony.
Licencja- to dokument prawny lub umowa określająca warunki korzystania z utworu, którego dotyczy.

Rodzaje licencji

Każdy program ma przypisaną do siebie licencję. Co ona oznacza i czy osoba, która pobrała dany program może z niego korzystać bez ograniczeń? Odpowiadamy na te pytania.

Jako użytkownicy komputera, niemal codziennie stykamy się z przeróżnymi aplikacjami, począwszy od prostych komunikatorów, przez rozbudowane kombajny graficzne, zaawansowane gry komputerowe, po systemy operacyjne. Każdy z tych programów objęty jest umową pomiędzy ich wydawcą, a konsumentami - nami. Umowa taka, nazywana jest potocznie licencją. Dzięki temu samouczkowi dowiesz się jakie są najczęściej stosowane rodzaje licencji i jaka jest ich charakterystyka.

Czytaj więcej na http://www.pcformat.pl/programy/faq/Rodzaje-licencji,3.html?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Rodzaje licencji

Każdy program ma przypisaną do siebie licencję. Co ona oznacza i czy osoba, która pobrała dany program może z niego korzystać bez ograniczeń? Odpowiadamy na te pytania.

Czytaj więcej na http://www.pcformat.pl/programy/faq/Rodzaje-licencji,3.html?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Rodzaje licencji

Każdy program ma przypisaną do siebie licencję. Co ona oznacza i czy osoba, która pobrała dany program może z niego korzystać bez ograniczeń? Odpowiadamy na te pytania.

Czytaj więcej na http://www.pcformat.pl/programy/faq/Rodzaje-licencji,3.html?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Rodzaje licencji

Każdy program ma przypisaną do siebie licencję. Co ona oznacza i czy osoba, która pobrała dany program może z niego korzystać bez ograniczeń? Odpowiadamy na te pytania.

Czytaj więcej na http://www.pcformat.pl/programy/faq/Rodzaje-licencji,3.html?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=fi2kcmkcdc2.Typy licencji:

Umowa licencyjna jest umową formalno-prawną zawieraną pomiędzy firmą tworzącą programy, posiadającą prawa autorskie do oprogramowania a osobą fizyczną lub firmą, która używa tego oprogramowania. Jako że produkty informatyczne używane są na różne sposoby, formułowanie i stosowanie umów licencyjnych podlega jedynie ograniczonej standaryzacji. Optymalne wykorzystanie inwestycji w oprogramowanie wymagać będzie przeczytania i zaakceptowania umowy licencyjnej każdego programu używanego w instytucji. Licencja (angielskie licence) to w odniesieniu do oprogramowania regulacja prawna określająca warunki jego użytkowania i zasady odpłatności. Praktykuje się kilka rodzajów licencji określających zakres użytkowania oprogramowania i warunki uiszczania za nie opłaty.

2.Typy licencji :

Freeware- jest to chyba najbardziej rozpowszechniony typ licencji, wykorzystywany przez każdego z nas praktycznie codziennie. Licencja freeware daje nam możliwość nieodpłatnego korzystania z programu, jednak by robić to zgodnie z warunkami tej licencji, musimy spełniać kilka warunków. Program licencjonowany jako freeware możemy dowolnie wykorzystywać w celach domowych do użytku własnego, jednak nie możemy czerpać z programów objętych licencją freeware żadnych korzyści majątkowych.
Domena publiczna- twórca przekazuje produkt nieodpłatnie jako swego rodzaju dobro publiczne, zrzekając się jednocześnie praw majątkowych.
Shareware- licencją shareware są objęte zazwyczaj programy płatne, które jednak po instalacji dają nam przez pewien czas korzystać z wszystkich funkcji danego programu. Po upływie tego okresu próbnego należy wykupić pełną licencję na dany program.
Demo- zubożona przez autorów wersja programu, która jest udostępniana bezpłatnie w celu rozreklamowania produktu.
Licencja jednostanowiskowa- uprawnia do zainstalowania programu tylko na jednym komputerze i zakazuje dalszego jego udostępniania.
Licencja grupowa- zezwala na użytkowania programu w sieci lub zestawie komputerów, przy czym zazwyczaj jest określona ich maksymalna liczba.
Licencja GNU-Powstały w ramach projektu GNU zbiór reguł, zgodnie z którymi rozprowadzane jest tzw. "wolne oprogramowanie". Na zasadach Powszechnej Licencji Publicznej udostępniane jest m.in. jądro systemu operacyjnego Linux oraz większość oprogramowania dla niego przeznaczona. Podstawowym celem przyświecającym twórcom licencji było umożliwienie producentom oprogramowania prawnie zagwarantowanej możliwości tworzenia produktów wolno dostępnych dla wszystkich użytkowników.
Licencja GPL(General Public Licence)-Zasady licencyjne określone przez konsorcjum Free Software Foundation, zakazujące redystrybucji oprogramowania w formie czysto binarnej. Jeżeli ktoś wprowadza do obiegu oprogramowanie zawierające jakąkolwiek część podlegającą licencji GPL, to musi udostępnić wraz z każdą dystrybucją binarną jej postać źródłową.
Licencja typu LINUX-Rozwiązanie licencyjne odnoszone do systemu Linux, którego jądro jest upowszechniane według praw Licencji GPL. System Linux nie jest oprogramowaniem będącym własnością ogółu. Prawa autorskie do kodu Linuxa należą do różnych autorów kodu. Jednakże Linux jest oprogramowaniem w wolnym obiegu w tym sensie, że jego użytkownikom wolno go kopiować, zmieniać i stosować w dowolny sposób oraz rozdawać własne kopie bez ograniczeń. Spowodowane to jest zakazem prywatyzacji produktów pochodnych systemu Linux. Ograniczenia tej licencji wynikające z zasad licencji GPL nie zakazują tworzenia ani sprzedawania wyłącznie binarnych dystrybucji oprogramowania, jeżeli tylko każdy, kto otrzymuje kopie binarne, będzie miał szansę uzyskania również kodu źródłowego za rozsądną opłatą dystrybucyjną.
Licencja na obszar-To określenie umowy między producentem oprogramowania a nabywcą, uprawniająca go do sporządzenia określonej liczby kopii zakupionego oprogramowania na swój własny użytek. Takie rozwiązanie jest czasem stosowane przez firmy korzystające z sieci lokalnych LAN, umożliwiając wykorzystanie oprogramowania na wielu stanowiskach komputerowych ponosząc przy tym mniejsze koszty.

3. Odpowiedzialność karna:

Według ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 roku za naruszenie praw autorskich i wykorzystanie ich bez zgody autora przewiduje się dwa rodzaje odpowiedzialności prawnej.

Pierwszą z nich jest odpowiedzialność cywilna. Osoba posiadająca prawa do opublikowanego bez jej zgody utworu w Internecie może domagać się dwukrotności, a w przypadku zawinionego naruszenia trzykrotności wynagrodzenia. Poza tym sąd może nakazać też zapłatę dodatkowej kwoty na Fundusz Promocji Twórczości.

Drugą odpowiedzialnością prawną jest odpowiedzialność karna mówiąca o popełnieniu przestępstwa. W przypadku bezprawnego wykorzystywania cudzych materiałów grozi nam grzywna i kara pozbawienie wolności do 2 lat. Jeśli dodatkowo czerpie się zyski z powielanych materiałów i uczyniło się z nich źródło dochodu, grozi nam kara do 5 lat pozbawienia wolności.

Piractwo komputerowe

Systemy komputerowe i przechowywane w nich zasoby informacji są narażone na wielorakie działania przestępcze wynikające z chęci zysku, nieuczciwej konkurencji, szpiegostwa oraz zwyczajnego chuligaństwa, mściwości lub złośliwości. Spośród wielu różnorodnych zagrożeń do najczęściej spotykanych należą: włamania do systemu, działania z ukrycia za pomocą bocznych drzwi (np. popełnianie nadużyć bankowych, kradzieże ?elektronicznych pieniędzy?), prywatnych lub poufnych baz danych, podsłuchiwanie sieci lub monitorów (zmian w ich promieniowaniu elektromagnetycznym), niszczenie danych, rozpowszechnianie komputerowych wirusów. Działalność hakerów łamiących zabezpieczenia komputerów nosi znamiona przestępcze. Sieć Internet staje się źródłem oszustw i złośliwości nowego rodzaju, do których należą, np.: oferowanie zakupów za pomocą kart kredytowych z fikcyjnych sklepów, albo nieupoważnione zmienianie treści stron WWW. Najczęściej spotykanym przestępstwem komputerowym jest piractwo komputerowe ? nagminne, słabo ścigane przestępstwo, polegające na produkcji, dystrybucji i sprzedaży nielegalnych kopii oprogramowania. Oprogramowanie pirackie można rozpoznać po znacznie zaniżonych cenach, gorszej jakości dokumentacji (lub jej braku) i kiepskim opakowaniu. Dystrybucja nielegalnego oprogramowania może odbywać się za pośrednictwem Internetu. Obecnie ?piraci? mogą mieć odbiorców na całym świecie, co wielokrotnie zwiększa straty ponoszone przez producentów oprogramowania. Trzeba pamiętać, że nawet instalacja oprogramowania na więcej niż jednym komputerze, bez posiadania odpowiednich licencji, jest niezgodne z prawem i podlega karze. Nie oznacza to, że nie można pożyczyć nikomu kupionego programu, tylko że w tym samym czasie nie może być on zainstalowany na dwóch komputerach.

Pracuj samodzielnie:

Program działający na licencji freeware na moim komputerze to Win RAR.

Program działający na licencji shareware na moim komputerze to Quick Makro 6.

Program działający na licencji commercialware na moim komputerze to Microsoft Office 2007.

Usługi z literką "e"

1. E-nauka

To forma zdalnego przekazywania wiedzy, wykorzystująca środki elektronicznej transmisji informacji. Szczególnie popularne jest nauczanie języków obcych tą metodą.

Szkolenie na odległość można prowadzić w różnych trybach:

Tryb samokształceniowy - zakłada brak stałego bezpośredniego kontaktu ucznia z nauczycielem i innymi uczniami.
Tryb synchroniczny - pozwala uczestnikom i nauczycielowi komunikować się swobodnie, jakby siedzieli obok siebie.
Tryb asynchroniczny - uczeń może korzystać ze wsparcia nauczyciela, lecz bez bezpośredniego kontaktu z nim i innymi uczniami. Weryfikacja wiedzy następuje poprzez automatyczne testy oraz prace domowe sprawdzane przez nauczyciela.
Tryb mieszany - pewna część zajęć odbywa się tradycyjnie i jest prowadzona na żywo przez instruktora, reszta to samodzielna praca kursanta z materiałami dydaktycznymi dostarczanymi elektronicznie w trakcie szkoleń internetowych.

Zalety kursów internetowych:

możesz z nich korzystać niezależnie od miejsca zamieszkania
proces nauki możesz organizować według własnych potrzeb i możliwości
nauka na kursach internetowych jest tańsza niż tradycyjnymi metodami

Wady kursów internetowych:

brak kontaktu emocjonalnego z prowadzącym
konieczność wykazania się samodyscypliną i samokontrolą na odpowiednim poziomie
konieczność posiadania stałego dostępu do internetu

2. E-praca

To wykonywanie działalności zawodowej z dala od siedziby macierzystej firmy. Telepraca pozwala być czynnymi zawodowo osobom, które z różnych przyczyn nie chcą, bądź nie mogą opuszczać swojego stałego miejsca zamieszkania. Telepraca eliminuje lub ogranicza niedogodności związane z dojazdami.

Zalety telepracy:

mniejszy stres związany z pracą w grupie, brak konfliktów w miejscu pracy
możliwość zatrudnienia niepełnosprawnych, kobiet opiekującymi się dziećmi
większa swoboda w sposobie realizacji zleconych zadań

Wady telepracy:

utrudniona kontrola telepracowników
nienormowany czas telepracy
zagrożenie poczuciem wyobcowania mogącym pojawić się u telepracownika

3. E-banki

Elektroniczne pieniądze są łatwiejsze i tańsze w użyciu, ale wymagają też specjalnego traktowania, by nie padły łupem przestępców elektronicznych.

Umowę o świadczenie usług bankowości elektronicznej możesz podpisać w oddziale banku prowadzącym Twój rachunek. W chwili zawarcia umowy otrzymujesz unikatowy numer klienta, za pomocą którego będziesz identyfikowany w serwisie internetowym i telefonicznym.

Pamiętaj:

Do wykonywania transakcji elektronicznych staraj się zawsze używać własnego komputera i własnego konta na nim.
Systematycznie aktualizuj oprogramowanie, system operacyjny i przeglądarkę internetową.
Koniecznie używaj innego, bardziej złożonego hasła niż to, z którego korzystasz w innych celach.
Nigdy nie udostępniaj osobom trzecim swojego numeru klienta, haseł i karty kodów jednorazowych.

4. E-zakupy

W przypadku transakcji w internecie eliminujemy pośrednika, jakim jest osoba sprzedawcy, co obniża cenę towaru. Jeśli dokonujemy zakupów przez internet warto skorzystać z porównywarek internetowych. To zazwyczaj bezpłatne serwisy, które gromadzą informację o produktach, cenach tych produktów i sklepach. Udostępniają więc przegląd ofert wielu sklepów w jednym miejscu.

Najpopularniejsze porównywarki internetowe to:

www.skapiec.pl
www.nokaut.pl
www.ceneo.pl

5. E-aukcje

Najpopularniejszy w Polsce serwis aukcyjny to Allegro.pl. Istnieją 2 rodzaje aukcji:

Kup Teraz - cena jest z góry ustalona i nie podlega negocjacji.
Licytacja - Towar kupi ten, kto da więcej. W ten sposób często są sprzedawane przedmioty używane. Licytując, podajesz maksymalną kwotę, jaką chcesz zapłacić.

Po skończonej aukcji bez względu na to, jaka to była aukcja, dostaniesz wiadomość od sprzedającego z numerem konta i wszystkimi danymi potrzebnymi do sfinalizowania transakcji.

6. E-książki

To treść zapisana w formie elektronicznej, przeznaczona do odczytania za pomocą odpowiedniego oprogramowania zainstalowanego w urządzeniu komputerowym (np. komputer osobisty, czytnik książek elektronicznych, telefon komórkowy).

Wśród zalet elektronicznych książek moglibyśmy wymienić:

niższa cena niż w tradycyjnej księgarni
mniejsze koszty wytworzenia po stronie wydawnictwa
kilka form czytania
łatwość zakupu przez internet

Bezpłatne e-booki w formacie PDF znajdują się między innymi na:

www.pbi.edu.pl
www.wolnelektury.pl
www.eczytelnie.net

niedziela, 27 października 2013

Korespondencja elektroniczna

Sposoby komunikowania się ludzi w XXI wieku uległy niezwykłemu rozwinięciu. Rozmawiamy ze sobą nie tylko czysto werbalnie. Szybki i sprawny rozwój techniki, doprowadził do sytuacji, w której można skontaktować się z drugim człowiekiem, będącym nawet na drugim kontynencie w kilka sekund.

Pierwszy ze sposobów komunikowania się ze sobą ludzi, który pragnę opisać to komunikowanie się ze sobą za pomocą telefonu komórkowego. Te małe urządzenia, które bardzo chętnie i szybko zostały przyjęte przez społeczeństwa na całym świecie, stały się jednym z podstawowych środków komunikacji międzyludzkiej.Można korzystać z nich wszędzie.

1. SMS oraz MMS:

Oto przykład bramki internetowej, za pomocą której możemy wysłać wiadomość tekstową (SMS) oraz multimedialną (MMS) z komputera na telefon komórkowy:

2. IRC:

Jest to jedna ze starszych usług sieciowych umożliwiająca rozmowę na tematycznych lub towarzyskich kanałach komunikacyjnych, jak również prywatną z inną podłączoną aktualnie osobą.

3. Czat:

Jest to rodzaj internetowej pogawędki i jedna z usług internetowych.

4. Gadu gadu:

5. Skype:

Skype umożliwia prowadzenie darmowych rozmów głosowych oraz obserwację rozmówcy poprzez kamerę internetową, a także płatnych rozmów z posiadaczami telefonów stacjonarnych lub komórkowych.

6. Grupy dyskusyjne:

W Internecie to ogólna nazwa wszelkich form dyskusji internetowej przypominających wymianę korespondencji, a nie rozmowy w czasie rzeczywistym. Grupy dyskusyjne przyjmują formę list dyskusyjnych pozwalających na automatyczną wymianę e-maili.

7. Fora internetowe:

To przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciu przeglądarki internetowej.

8. Facebook:

niedziela, 20 października 2013

Wyszukiwanie informacji

Jak sprytnie ,,guglać"?

Co zrobić by szubko trafić pod właściwy adres ???

Każde słowo ma znaczenie
Wielkość liter nie ma znaczenia
Znaki przestankowe oraz specjalne (!@#$%^&* i inne) są traktowane specjalnie lub ignorowane.
Zanim skomplikujesz pytanie zapytaj wprost
Myśl o tym jakich treści oczekujesz na stronie (np. zamiast słów boli mnie głowa możesz napisać ból głowy, ponieważ to termin medyczny który na pewno pojawi się na stronach o bólu głowy)
Użyj jak najmniejszej liczby słów (np.zamiast wpisywać prognoza pogody w Olsztynie, można wpisać krócej pogoda Olsztyn )
Im bardziej unikatowe słowo, tym większe prawdopodobieństwo uzyskania trafnych wyników.

Użycie wielkich liter

Wyszukiwarka Google NIE uwzględnia wielkości liter. Wszystkie litery, niezależnie od tego jak je wprowadzisz, będą interpretowane jako litery małe.

Wyszukiwanie wyrażeń (,, ")

Umieszczając grupę wyrazów w cudzysłowie informujesz Google, że chcesz wyszukać właśnie te wyrazy,
w podanej kolejności. Z drugiej strony, wyszukując wyłącznie konkretne wyrażenie, można pominąć przydatne wyniki.

Wyszukiwanie w określonej witrynie (parametr site:)

Google pozwala wskazać witrynę, z której mają pochodzić wyniki. Na przykład zapytanie podręcznik site:helion.pl zwraca tylko te strony, które znajdują się w witrynie helion.pl

Wyłączanie hasła (-)

Znak minusa - umieszczony przed hasłem (bez spacji po, ale ze spacją przed) sugeruje wyszukiwarce, że w wynikach wyszukiwania nie życzysz sobie uwzględniania stron zawierających ten wyraz.

Wypełnianie luk (*)

Znak * jest nazywany symbolem wieloznaczności. Umieszczenie go w zapytaniu zostanie odczytane przez wyszukiwarkę jako chęć zastąpienia dowolnego bliżej nieokreślonego słowa.

Wyszukiwanie dokładnego hasła (+)

Google automatycznie uwzględnia synonimy hasła. Umieszczając znak + bezpośrednio przed wyrazem (bez znaku spacji po nim), możesz poinformować Google, że wyniki mają dokładnie odpowiadać wpisanemu wyrazowi.

Czym są katalogi tematyczne?

Katalog stron WWW – jeden z rodzajów organizacji adresów i kategoryzacji stron internetowych. Moderowane ręcznie zbiory adresów internetowych, grupowane tematycznie.
W katalogach autorzy stron lub inne osoby zgłaszają stronę, zazwyczaj z krótkim opisem, po czym zostaje ona, zwykle po przejrzeniu, wpisana na listę pod danym hasłem.

Codziennie powstają nowe strony internetowe, ale i też zanikają.
Jeśli chcesz mieć dostęp do informacji zawartych w stronie,która nie odpowiada, zajrzyj na stronę : http://archive.org/web/web.php

Rozwiązywanie problemów

Definicja algorytmu :

W matematyce oraz informatyce skończony ciąg jasno zdefiniowanych czynności, koniecznych do wykonania pewnego rodzaju zadań. Słowo "algorytm" pochodzi od starego angielskiego słowa "algorism", oznaczającego wykonywanie działań przy pomocy liczb arabskich. Algorytm ma przeprowadzić system z pewnego stanu początkowego do pożądanego stanu końcowego. Badaniem algorytmów zajmuje się algorytmika. Algorytm może zostać zastosowany w postaci programu komputerowego.

Algorytm zachłanny-wykonuje zawsze działanie, które wydaje się w danej chwili najkorzystniejsze. Wybiera zatem lokalnie optymalną możliwość w nadziei, że doprowadzi ona do globalnie optymalnego rozwiązania.

Problem kasjera:

Kasjer ma wydać resztę, będącą dowolną, przy użyciu minimalnej liczby monet. Rozwiązanie oparte jest na algorytmie zachłannym Najpierw używamy monety o największej dopuszczalnej wartości, redukując w ten sposób problem do wypłacenia mniejszej kwoty.

Metody rozwiązania:

1. Lista kroków:

Dane: Kwota pieniędzy do wydania, nominały banknotów i bilonu uporządkowane malejąco
Wyniki: Ilość poszczególnych nominałów banknotów i bilonu

Krok 1: Ustalenie wartości początkowych
Krok 2: Sprawdzamy, ile razy najwyższy nominał mieści się w kwocie do wydania
Krok 3: Obliczamy resztę do wydania: poprzednia kwota - obliczona ilość * nominał
Krok 4: Przechodzimy do niższego nominału
Krok 5: Jeśli reszta do wydania = 0 [stop] w przeciwnym razie powtarzamy kroki 2 - 4

2. Schematy blokowe:

3. Rozwiązanie w programie Microsoft Office Excel:

4. Rozwiązanie przy pomocy VBA (listing i działania)

Sub ile_banknotow()
'wartość zostanie przeliczona na dane z tablicy i kolejno zaproponowane
Dim liczba As Currency, y&, do_wydania$, pyt
Dim tablica As Variant, skarbonka As Currency
tablica = Array(500, 200, 100, 50, 20, 10, 5, 2, 1, 0.5, 0.2, 0.1, 0.05, 0.02, 0.01)
pyt = InputBox("Wpisz wartość liczbową aby uzyskać " & _
"informacje o banknotach składających się na tą wartość:", _
"Bankomat VBATools.pl", "1234,56")
If Len(pyt) = 0 Then Exit Sub
If IsNumeric(pyt) = False Then MsgBox "Wartość " & Chr(34) & pyt & Chr(34) & _
" nie jest spodziewaną wartością pieniężną!", vbExclamation, _
" VBATools.pl": Exit Sub
liczba = CCur(pyt)
On Error GoTo Blad
Do While skarbonka < liczba
nowy_banknot:
If skarbonka + tablica((y)) > liczba Then
y = y + 1
GoTo nowy_banknot
Else
skarbonka = skarbonka + tablica((y))
do_wydania = do_wydania & tablica((y)) & " +"
If skarbonka = liczba Then Exit Do
End If
Loop
Debug.Print skarbonka & " = " & do_wydania
MsgBox "Aby wydać wartość " & skarbonka & " należy wydać kolejno: " _
& vbCr & Left$(do_wydania, Len(do_wydania) - 2), _
vbInformation, "Bankomat VBATools.pl"
Exit Sub
Blad:
MsgBox "Podana wartość " & pyt & " nie jest postaci walutowej!", _
vbExclamation, " VBATools.pl"
End Sub

5. Rozwiązanie w programie Turbo Pascal (listing):

I Sposób:

program wydawanie_reszty; uses crt; var reszta : longint;
begin
clrscr;
writeln('podaj kwote: '); readln(reszta); writeln;
writeln(reszta div 200, ' banknotow 200zl');
reszta:=reszta mod 200;
writeln(reszta div 100, ' banknotow 100zl');
reszta:=reszta mod 100;
writeln(reszta div 50, ' banknotow 50zl');
reszta:=reszta mod 50;
writeln(reszta div 20, ' banknotow 20zl');
reszta:=reszta mod 20;
writeln(reszta div 10, ' banknotow 10zl');
reszta:=reszta mod 10;
writeln(reszta div 5, ' monet 5zl');
reszta:=reszta mod 5;
writeln(reszta div 2, ' monet 2 zl');
reszta:=reszta mod 2;
writeln(reszta, ' monet 1 zl');
repeat until keypressed;
end.

II Sposób:

program Reszta; {obliczenia w petli WHILE}
uses crt;
const N: Array [1..8] of integer = (200, 100, 50, 20, 10, 5, 2, 1);
var i,P,R: longint;
begin
clrscr;
Write('Podaj reszte do wyplacenia: ');
ReadLn(R);
i:=1;
while (R>0) do {dopoki nie wydano calej reszty}
begin
if R>= N[i] then {sprawdz czy mozna wydac danym nominalem}
begin
P:= R div N[i]; {ile razy wydac dany nominal}
R:= R - (P*N[i]); {zmniejsz reszte o wydany nominal}
WriteLn(N[i], ' x ', P); {wypisz wynik}
end;
inc(i); {rozpatrz kolejny nominal}
end;
repeat until keypressed;
end.

6. Rozwiązanie w programie C++ (listing):

//Wydawanie reszty, C++
#include <iostream>
#include <stdlib.h>
using namespace std;
int main(int argc, char *argv[])
{
//tablica dostepnych nominalow
int N[8]={200, 100, 50, 20, 10, 5, 2, 1};
int R,P, i;
cout << "Podaj reszte do wyplacenia: ";
cin >> R;
i=0;
while (R>0) //dopoki nie wydano calej reszty
{
if (R >= N[i]) //sprawdz czy mozna wydac danym nominalem
{
P=R / N[i]; //ile razy wydac dany nominal
R=R-(N[i]*P); //zmniejsz reszte o wydany nominal
cout << N[i] << " x " << P << endl; //wypisz wynik
}
i++; //rozpatrz kolejny nominal
}
system("PAUSE");
return 0;
}